ruh hastası bir kişilik :)
Kızdım,
Bağırdım,
Cağırdım,
Haykırdım,
Küfrettim,
Kestim,
Parçaladım,
İçtim,
Ağladım,
Yazdım,
Hiçbiri geçirmedi. Hiçbiri geçirmeyecek biliyordum.
Ama değer sana değmez diyorlar ama değer.
Mahvolduğuma,
Gözyaşlarıma,
Kestiğime,
Yazdığıma,
Sana hepsi değer
Belki ben hiç bir zaman tam olarak mutlu olamayacağım ama sende hiç bir zaman ne kaybettiğini bilmeyeceksin. Sürekli olarak sende eksik olduğunu düşündüğün şeyi ararken her seferinde sana sunulan yetersizliklerin için kaybolacaksın. Yıllar sonra bir gün ben nerede hata yaptım diye düşündüğünde, aklına bile gelmeyeceğim çıkmadığın için girdiğin kalplerin koynundan..Şimdilik “iyi ki varsın ” de sarıldıklarına. cehennem yalnızlığını tattırdıklarında sana..
görüşürüz..
görüşürüz..
ö.s.ö (via sokaktakiyazar)
…çok yalnızım, mutsuzum
göründüğüm gibi değilim aslında
karanlıklarda kaybolmuşum
bir ışık arıyorum, bir umut arıyorum uzun zamandır
aradıkça batıyorum karanlık kuyulara
kimse duymuyor çıglıklarımı
duyan aldırış etmiyor çekip kurtarmak istemiyor
bense insanların bu ilgisizliği karşısında ilgiye susamışım
ümidimi yitirmişim
biliyorum bir gün dayanamayacak küçük kalbim
arkamı dönüp inandığım ve güvendiğim herşeye
veda edeceğim…
Keşke bir kaç dakikayı ipek mendillere sarıp saklasaydım…
DİDEM MADAK
“De ki birisi vardı, ‘Kıyamet kopsun ama saçının tek teli kopmasın’ derdi, kıymet bilmedim.”